Rodzaj Pisolithus utworzyli w 1805 r. Johannes Baptista von Albertini i Lewis David von Schweinitz. Gatunkiem typowym jest Pisolithus arenarius Alb. & Schwein. 1805. Synonimy: Durosaccum Lloyd, Endacinus Raf., Eudacnus Raf. ex Merr., Eudacnus Raf., Lycoperdodes Haller ex Kuntze, Pisocarpium Link, Polypera Pers., Polysaccum F. Desp. & DC. Polską nazwę nadał Franciszek Błoński w 1896 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym rodzaj ten opisywany były także jako grochówka.
Niektóre gatunki: Pisolithus abditus Kanch., Sihan., Hogetsu & Watling 2003 Pisolithus albus (Cooke & Massee) Priest 1998 Pisolithus arenarius Alb. & Schwein. 1805 Pisolithus arhizus (Scop.) Rauschert 1959 – purchatnica piaskowa Pisolithus aurantioscabrosus Watling 1995 Pisolithus capsulifer (Sowerby) Watling, Phosri & M.P. Martín 2012 Pisolithus hypogaeus S.R. Thomas, Dell & Trappe 2003 Pisolithus indicus Natarajan & Senthil. 2005 Pisolithus kisslingii E. Fisch. 1906 Pisolithus marmoratus (Berk.) E. Fisch. 1900 Pisolithus microcarpus (Cooke & Massee) G. Cunn. 1931 Pisolithus orientalis Watling, Phosri & M.P. Martín 2012 Pisolithus tinctorius (Mont.) E. Fisch. 1900 Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum. Nazwy polskie według Władysława Wojewody.
Przypisy
Kategoria:Tęgoskórowate