Panowanie Sawyun nigdy formalnie nie zbuntował się przeciwko ojcu i nominalnie pozostawał lojalny wobec niego. Thihathu, który nigdy nie chciał się z nikim dzielić władzą – nawet swymi własnymi braćmi – tym razem nie ukarał (lub nie mógł ukarać) Sawyuna za jego słabo zawoalowany bunt. Prawdopodobnie Thihathu nie zniósłby takiego postępowania, gdyby był młodszy. Po śmierci Thihathu w 1325 roku obydwa królestwa formalnie się rozeszły. Pinya rozciągało swą władzę nad wschodnimi i południowymi częściami środkowej Birmy, a w granicach Sikongu znalazły się regiony zachodnie i północne. Po śmierci ojca Sawyun zrzucił z siebie jakąkolwiek nominalną lojalność wobec Pinya.
Sawyun umarł 5 lutego 1327 r. Miał 27 lat(Hmannan t. 1 388–389) podaje, że umarł on 20 kwietnia 1323 (1. dzień Ubywania Księżyca miesiąca Kason 685 ME) jednak według (Than Tun 1959: 126) analiza inskrypcji wskazuje, że śmierć króla nastąpiła 5 lutego 1327. Ogólnie rzecz biorąc, dwie standardowe kroniki królewskie – Maha Yazawin i Hmannan Yazawin – nie są zgodne co dat związanych z życiem Sawyuna. Maha Yazawin (Maha Yazawin t. I 1720: 352) twierdzi, że umarł on w 28. roku życia (czyli w wieku 27 lat), podczas gdy Hmannan Yazawin podaje, że nastąpiło to w 22 roku życia (w wieku 21 lat). Zarówno według Hmannan Yazawin (Hmannan Yazawin t.