taxoides) mogły polować w grupach, jak czynią to dzisiejsze wilki.
Konkurencja wśród psowatych Aelurodon żył w tym samym czasie, co inne psowate, zwłaszcza Borophaginae takie, jak Epicyon (20,6—5,330 miliona lat temu), Paratomarctus (16,3—5,3 miliona lat temu), Borophagus (23,3—3,6 miliona lat temu), Carpocyon (20,4—3,9 miliona lat temu) oraz pierwszy z pojawiających się wilków, Canis lepophagus (10,3—1,8 miliona lat temu).
Etymologia Aelurodon: ailouros „kot”; οδους odous, οδοντος odontos „ząb”. Prohyaena: gr. προ pro „blisko, w pobliżu”; rodzaj Hyaena (hiena). Gatunek typowy: Canis wheelerianus (= Aelurodon ferox ). Strobodon: gr. στροβος strobos „kręcenie się, wirowanie”; οδους odous, οδοντος odontos „ząb”. Gatunek typowy: Strobodon stirtoni .
Gatunki W omawianym rodzaju wyróżnia się 6 gatunków Aelurodon asthenostylus – żył pomiędzy 20,6—13,6 miliona lat temu, nazwę nadali mu Wang et al. in 1999. Skamiliny zostały znalezione na zachodzie Nebraski, północy Kolorado, w Nevadzie i południowo-środkowej Kalifornii. Masę dwóch okazów szacuje się na 33,0 kg i 29,4 kg Aelurodon ferox – żył pomiędzy 16,3—10,3 miliona lat temu, nazwę nadał mu Leidy w 1858. Okazy znaleziono na zachodzie Nebraski, w Nowym Meksyku do wybrzeża w Teksasie i południa Montany.