Uprawnienia zezwalające kierować robotami budowlanymi uzyskał w 1937 roku.
W czasie okupacji niemieckiej był pracownikiem przedsiębiorstw budowlanych, przemysłowych oraz handlowych. Od 1943 do 1944 w Miejskim Liceum Budownictwa w Warszawie nauczał geometrii wykreślnej i fizyki. Po zakończeniu wojny pracował w Biura Odbudowy Stolicy. Do Poznania przyjechał w czerwcu 1945 roku i na stanowisku architekta urbanisty pracował do roku 1947 w Zarządzie Miejskim. W poznańskiej Szkole Inżynierskiej rozpoczął także od 1946 roku pracę dydaktyczną. Zorganizował Zakład Projektowania Budynków Mieszkalnych, którym kierował, a wykłady i ćwiczenia prowadził z tego przedmiotu do roku 1951. Utworzył w 1948 roku Oddział Poznańskiego Centralnego Biura Studiów Architektonicznych i Budowlanych, który w późniejszym czasie nazwany został Miastoprojektem i w którym był kolejno na stanowiskach: kierownika Oddziału, kierownika Pracowni architektonicznej, szefa produkcji, generalnego projektanta, głównego architektaZ przerwą od 1951 do 1953, ponieważ wówczas oddelegowany został do Łodzi. Od 1956 do 1958 był wykładowcą form architektonicznych na Wydziale Rzeźby Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych.