Krajobraz parku składa się z urozmaiconych lasów i wrzosowisk. W parku hoduje się szkocką rasę wyżynną.
Gospodarka Do połowy lat 80. XX w. park narodowy był zarządzany w sposób tradycyjny, intensywny, ze szczególnym uwzględnieniem produkcji drewna i łowiectwa. Od tego czasu zarządzanie parkiem zostało nastawione na rozwój naturalny. Obce gatunki roślin zostały w dużej mierze usunięte. Administracja parku realizuje obecnie przede wszystkim strategię nieingerencji w procesy naturalne: drzewa i rośliny mogą się wysiewać w sposób naturalny, powalone drzewa nie są usuwane. Nawet martwe zwierzęta nie są usuwane i w ten sposób mogą stać się częścią łańcucha pokarmowego. Środki te znacznie zwiększyły liczbę padlinożerców i innych organizmów, które żywią się martwymi zwierzętami i roślinami. Ponadto wprowadzono duże pastwiska, które zapewniają urozmaiconą roślinność i zachowanie terenów otwartych w parku narodowym poprzez żerowanie na drzewach i krzewach. W większej, północnej części obszaru jest to szkockie bydło wyżynne, natomiast w części południowej tę funkcję pełnią konie islandzkie. Obecnie zaprzestano użytkowania rolniczego na większości dawnych gruntów ornych, na przykład w pobliżu Terlet, Groenendaal lub Herikhuizen.