Subikulum grubości 0,5–1 mm, raczej zwarte, czasem włókniste, białawe do żółtawego. Brzeg zdeterminowany, ostry, gładki, owłosiony, orzęskowany, krótko włóknisty lub kolczasty, białawy ze sterylnymi frędzlami, które po wyschnięciu stają się ochrowe. Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny, wszystkie strzępki z prostymi przegrodami. Strzępki w subhymenium o średnicy 2–4 μm, zlepione i niewyraźne, z nieco pogrubioną ścianą, szkliste lub prawie szkliste. Strzępki tramy zlepione i prawie niewyraźne, o szerokości 2–3 (4) μm, grubościenne, szkliste do żółtawych. Strzępki subikulum ułożone równolegle i ciasno upakowane, ale wyraźniejsze niż inne strzępki, regularne, o szerokości 2–3 (4) μm, z pogrubiającą ścianką, szkliste do bladożółtych. Cystyd brak, ale są słabo rozgałęzione dendrohyfidy. Podstawki maczugowate z długimi szypułkami, sinusoidalne, (35) 40–60 (75) × (7) 8,5–11 μm na wierzchołku, wypełnione kroplami oleju, strzępkowate przy przegrodzie bazalnej, z 4 sterygmami o długości do 4 (6) μm.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Woskownik zębaty · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.