Opis W pierwszej fazie powstawania kodeksu wyróżnia się rękę A, identyfikowaną z warsztatem Mistrza Paramentu z Narbonny. Powstało wówczas osiem dużych miniatur w partii godzin maryjnych i osiem kolejnych w oficjum zmarłych i modlitewniku pasyjnym oraz cztery w godzinkach Krzyża Świętego. Karty były wzorowane na pracach Jeana Pucelle'a w Godzinkach Joanny z Évreux z lat 1325-1328; wyróżniają się kaligraficznym miękkim modelunkiem. Innowacjami w miniaturach, wprowadzonymi prawdopodobnie przez pomocnika znanego jako Mistrz Ceremoniarza Koronacyjnego Karola V, który był odpowiedzialny za bas-de-pagesBas-de-pages (dosłownie: u dołu strony) są to rysunki u dołu strony, często obramowane i inicjały ze scenami figuralnymi, były intensywniejsze, kontrastujące ze sobą barwy, przestrzenne tło i pejzaż w części bas-de-pages. Od 1400 roku kodeks tworzyli inni artyści, oznaczeni jako ręce B i C. Najczęściej identyfikuje się ich z Hermanem Maelwaelem i z jego bratem Willemem. W 1405 roku kolejne trzy miniatury stworzyła ręka D (prawdopodobnie Mistrz Ducha Świętego). Są one bardzo bliskie stylistycznie pracom braci Limbourg, którzy są autorami (ręka E) dwóch ostatnich miniatur oraz jednej zachowanej w litograficznej kopii.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Très Belles Heures de Notre-Dame · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.