W 1921 roku został przeniesiony do rezerwyPierwsza lista oficerów rezerwowych WP, dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z dnia 24 września 1921 roku, s. 52.. W 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów inżynierii i saperówRocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 839..
Po zakończeniu służby wojskowej kontynuował studia na Politechnice we Lwowie, które ukończył w czerwcu 1926 roku, uzyskując dyplom inżyniera dróg i mostów. W latach 1926–1927 był urzędnikiem kontraktowym Dyrekcji Robót Publicznych we Lwowie, a następnie Szefostwa Budownictwa Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych.
W 1927 roku założył z żoną Elizą Unger i Edwardem Jakóbowiczem biuro budowlano-techniczne, które w 1929 roku przeniósł do Gdyni. Działacz Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Gdynia, jako oficer pospolitego ruszenia w korpusie oficerów inżynierii i saperów. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII i był „przewidziany do użycia w czasie wojny”Rocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s.