USS O’Kane otrzymał nagrodę „Battle E” jako niszczyciel eskadry 31 za rok 2001 i Navy Unit Commendation jego pierwszą nagrodę morską za służbę w siłach ekspedycyjnych oraz National Defense Service Award.
left|thumb|Kontradmirał Richard O’Kane We wrześniu 2002 roku nowym dowódcą został CDR Michael Viland. Pod jego kierownictwem okręt ukończył przyśpieszony innowacyjny cykl szkoleniowy, osiem miesięcy przed terminem z grupą bojową Carl Vinson gotową do operacji interwencyjnych. Następnie 17 stycznia 2003 roku wyruszył w pierwszą niezależną misję jako eskorta wysokiej wartości transportów morskich oraz przeprowadzał inspekcję statków podejrzanych o terroryzm. W czasie operacji został przeniesiony do operacji wojennych jako wsparcie operacji IRAQI FREEDOM. USS O’Kane oddał kilka skutecznych salw rakiet Tomahawk przeciw celom nadbrzeżnym oraz brał udział we wczesnym ostrzeganiu przeciw wyrzutnią rakiet balistycznych do centrum dowodzenia rakiet Patriot i cywilnych sił obronnych wspierając tym obronny parasol sił koalicji na ziemi i morzu. Następnie został przeniesiony do prowadzenia po wojennych patroli wód Irackich. USS O’Kane powrócił do portu macierzystego w Pear Harbor w drugiej połowie lipca 2003. Został tym razem nagrodzony Navy Unit Commendation oraz Global War on Terror Expeditionary Medal.