Jest jednak prawdopodobne, że Biagio Berra działalność inkwizycyjną rozpoczął już znacznie wcześniej, gdyż zachowało się brewe papieża Sykstusa IV datowane na rok 1471, mianujące go inkwizytorem, aczkolwiek dokument ten nie wskazuje miejsca jego działalności i zawiera dodatkowe zastrzeżenie, że jego nominacja nie narusza praw innych inkwizytorów.

W 1476 księżna i regentka Sabaudii Jolanta (zm. 1478) wybrała go na swojego spowiednika. Biagio Berra nie zdecydował się jednak na przyjęcie tej nominacji, wiążącej się ze stałą obecnością na dworze księżnej, bez zgody generała zakonu. Zgodę tę uzyskał dopiero w lipcu 1476, podczas gdy księżna miesiąc wcześniej została pojmana przez księcia Burgundii Karola Zuchwałego i uwolniono ją dopiero rok później. W maju 1478 Berra został mianowany wikariuszem nowo założonego dominikańskiego domu zakonnego w Peveragno, którą to funkcję sprawował prawdopodobnie aż do śmierci. Dom zakonny w Peveragno, będący filią konwentu w Mondovì, stał się jego główną siedzibą.