Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku władze Wysokiego Mazowieckiego postanowiły przeznaczyć świątynię na skład sprzętu strażackiego. Dopiero 30 czerwca 1929 roku cerkiew została przejęta przez rzymskokatolicką parafię św. Jana Chrzciciela, która przeznaczyła świątynię na kościół filialny pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Podczas remontu, kopuły w stylu bizantyjskim zostały zastąpione przez istniejące do dzisiaj.
Według zapowiedzi o godz. 11 z kościoła parafialnego wyszła procesja, która na czele z duszpasterstwem i bractwami, przy udziale wielotysięcznego tłumu udała się na cmentarz kościoła N.M.P. Procesja zatrzymała się na u progu świątyni, gdy tymczasem miejscowy proboszcz ks. kan. Józef Rogiński, poświęcił mury zewnętrzne, klęcząc zaś przed wielkimi drzwiami odmówił wraz z przepisanymi modlitwami Litanię do Wszystkich Świętych, poświęcił mury wewnętrzne, poczem dopiero wprowadził procesję do środka. Pierwsze kazanie wygłosił ks. kan. Franciszek Staniewicz. Po skończonym nabożeństwie kościół otwarty był do późnego wieczora, wierni zaś nie mogąc się odzyskanym skarbem nacieszyć, licznie nawiedzali świątynie, śpiewając nabożne polskie pieśni kościelneŻycie i Praca : organ informacyjno-społeczny poświęcony sprawom Ziem Województwa Białostockiego , 4 sierpnia 1929 r. nr. 31..