W czasie tej podróży Gasan spędził jakiś czas z Kyōō Unryō (1267–1341), bratem dharmicznym KeizanaPóźniej został on opatem Daijō-ji. Po powrocie Keizan wyznaczył Gasana swoim spadkobiercąRównocześnie spadkobiercą mistrza został także Meihō Sotetsu
Około 1322 roku Keizan wyznaczył Gasana na opata klasztoru Sōji. Po śmierci Keizana w szkole sōtō wykrystalizowały się trzy główne ośrodki: Eihei-ji, Daijō-ji z opatem Meihō Sotetsu oraz dwa klasztory Yōkō-ji w Noto i Sōji-ji prowadzone przez Gasana. Osią całego ruchu sōtō był wówczas Gasan, który wypromował Sōji-ji na najbardziej wpływowy klasztor szkoły, przewyższający nawet Eihei-jiHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 142. Gasan był związany głównie właśnie z Sōji-ji, z wyjątkiem krótkiego okresu w 1340 roku, kiedy był także opatem Yōkō-jiHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 208.
Gasan wprowadził do japońskiej szkoły sōtō doktrynę szkoły chińskiej caodong pięciu stopni czy też relacji zwaną w Chinach wu wei (五位), a w Japonii go-i. Doktryna ta stała się centralnym punktem jego nauczania. Znalazł ją w chińskim tekście Rentian yanmu (jap. Ninden gammoku) opublikowanym w Japonii w 1303 roku.