W styczniu 1898 został powołany na głównego inżyniera budowlanego guberni jarosławskiej, w 1901 rada inżynierów budownictwa przyznała Adamowi Enschowi stypendium umożliwiające wyjazd zagraniczny. Podróżował po Europie Zachodniej i zapoznawał się ze sposobami budowy sieci wodociągowych, kanalizacyjnych i przepompowni ścieków. Po powrocie został przyjęty do Stowarzyszenia Architektów Petersburga, w sierpniu 1902 wyjechał na Krym, otrzymał zlecenie budowy sieci sanitarnych w Jałcie, Ałupce, Mischorze, Koreiz i Hasprze. W 1903 zwrócił się do zarządu Tomskiego Instytutu Technologicznego, który zorganizował konkurs na wykładowcę na wydziale sztuki i architektury budowlanej. Otrzymał tam etat, prowadził wykłady z budownictwa i architektury na Wydziale Budownictwa Lądowego oraz architektury ogólnej dla wydziałów mechanicznego, górniczego i chemicznego. W kwietniu 1905 przeniósł się do Rygi, gdzie wykładał budowę wodociągów i urządzeń sanitarnych na Politechnice. W 1907 potwierdzono uzyskanie przez Adama Enscha tytułu profesora nadzwyczajnego (otrzymał go w 1904 w Tomsku), tytuł profesora zwyczajnego otrzymał w 1917 na Wydziale Nauk Technicznych.