Kto wykracza przeciw przepisom o wyrobie, sprzedaży, przechowywaniu, używaniu i przewozie u materjałów wybuchowych lub łatwopalnych albo broni palnej i amunicji, podlega, jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, karze aresztu do 3 miesięcy lub grzywny do 3000 złotych. § 2. Prócz tego można zabronić wyrobu i sprzedaży wymienionych w § 1 przedmiotów na czas od roku do lat 5 oraz orzec ich przepadek. Art. 41. Kto nie zachowuje należytej ostrożności w używaniu i przechowywaniu broni palnej i amunicji, podlega karze grzywny do 500 złotych.. Rozporządzenie było zmieniane tylko trzykrotnie: w 1934 r. (zmiany kompetencji resortów i organów administracji) oraz w 1938 r. (rozszerzenie mocy aktu na ziemie Zaolzia i Śląska Cieszyńskiego przyłączone do Polski). Po wojnieMały kodeks karny obowiązujący w latach 1946 - 1970 w art. 4 za wyrabianie, gromadzenie lub przechowywanie broni palnej, amunicji, materiałów lub przyrządów wybuchowych albo innych przedmiotów mogących sprowadzić niebezpieczeństwo powszechne wprowadzał karę więzienia od lat 5 lub dożywotniego albo karę śmierci. nowa ustawa o broni, amunicji i materiałach wybuchowych uchwalona została 31 stycznia 1961 r.Ustawa z dnia 31 stycznia 1961 r. o broni, amunicji i materiałach wybuchowych () Pozwolenia wydawała Milicja Obywatelska.