Podczas I wojny światowej, 6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w szeregach 1 pułku piechoty w stopniu podporucznika. 19 grudnia 1914 został dowódcą plutonu w 2 kompanii II batalionu 1 pułku piechoty w składzie I Brygady. Ranny w bitwie pod Łowczówkiem w grudniu 1914. Po rekonwalescencji był dowódcą 2 kompanii I batalionu w 1 pułku. 1 lipca 1915 został ranny w bitwie pod Tarłowem. Po kolejnym leczeniu, 21 października 1915 walczył pod Jabłonką, po czym znów był na kuracji. Za postawę wykazaną w czasie walki, otrzymał w Niepodległej Polsce order wojskowy „Virtuti Militari” V klasy. W lipcu 1916 został przydzielony do 5 pułku piechoty. 1 listopada tego roku został awansowany do stopnia porucznika. Po kryzysie przysięgowym, w lipcu 1917 został wcielony do c. i k. armii. Następnie przydzielono go do Polskiego Korpusu Posiłkowego w Bolechowie. Służył tam do lutego 1918, kiedy to udało mu się zbiec. Przebywał później w Krakowie, Borysławiu i we Lwowie, gdzie działał w Polskiej Organizacji Wojskowej.