Na tym obszarze prowadził prace geologiczne oraz gromadził okazy paleontologiczne.
Po zakończeniu wojny w 1919 uzyskał tytuł doktora filozofii z zakresu geologii (praca pt. Studia nad bryozoami sylurskimi Podola, w której jako pierwszy w Polsce zilustrował 39 gatunków mszywiołów). Od 1919 do 1933 był pracownikiem Państwowego Instytutu Geologicznego w Warszawie, był założycielem i aktywnym działaczem PIG, w tym członkiem zarządu głównego jako skarbnik oraz członkiem komisji rewizyjnej. Był członkiem Komisji Fizjologicznej Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Polskiej Akademii Umiejętności. W roku szkolnym 1928/1929 był nauczycielem geografii w Gimnazjum Żeńskim im św. Urszuli SS Urszulanek w Krakowie. W 1933 został kierownikiem Katedry Geografii w Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Warszawie.
Po II wojnie światowej został zatrudniony Państwowej Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie, w której był kierownikiem Katedry Geografii Fizycznej, a w 1951 został dziekanem Wydziału Biologiczno-Geograficznego tej uczelni. W 1956 uzyskał tytuł docenta. Był członkiem zwyczajnym Polskiego Towarzystwa Geologicznego.