Archeolog Oswaldo Gómez wysunął teorię, według której świątynia była poświęcona bogowi deszczu Chacowi lub była grobowcem władcy, który był jego oddanym wiernym. Swoje przypuszczenia oparł na obecności sześciu dużych masek Chaca znajdujących się na dachu świątyni oraz na zwróceniu fasady budowli w kierunku największego zbiornika wody w mieście.
Ponieważ w pobliżu miasta nie ma rzek ani jezior, wodę w czasie pory deszczowej gromadzono w specjalnych rezerwuarach. Jeden z nich znajdował się w pobliżu świątyni przez co dostęp do niej był ograniczony. W przeciwieństwie do innych budowli nie była ona połączona groblą z pozostałymi świątyniami, co prawdopodobnie sprawiło, że przestała być użytkowana jeszcze w okresie klasycznym i przez to szybciej popadła w ruinę.
Piramida została zbudowana na specjalnej platformie wznoszącej się 5 m ponad Centralnym Placem. Jej konstrukcja składająca się z pochylonych ścian tworzących system przedziałów wypełnionych ziemią i kamieniami, pozwoliła na wyrównanie terenu i utrzymanie masywnej świątyni. Piramida mierzy 36×51 m długości u podstawy oraz 59 m wysokości. Jako jedyna posiada też zaokrąglone narożniki. W przeszłości przypuszczalnie była cała ozdobiona dekoracjami ze stiuku i drewna, które teraz można zauważyć jedynie w kilku miejscach.