VIII wieku edykt imperialny nakazał mnichom powrót do klasztorów, gdzie zostali zarejestrowani, ówczesny gubernator Jianxi - Bao Fang (723-790) – pomógł Mazu ominąć rozkaz i pozostać w klasztorze Kaiyuan.
Po śmierci mistrza Mazu opatem klasztoru został jego uczeń Xitang Zhizang (738-817), który uprzednio prowadził społeczność mnisią na górze Gonggong, po odejściu Mazu do Kaiyuan si. Nie pozostawił po sobie znaczących spadkobierców, poza trzema mnichami z Korei, którymi byli Wŏnjŏk Toŭi, Chinggak Hongch’ŏk i Chŏgin Hyech’ŏlMario Poceski. Ordinary Mind as the Way. Str. 47Mario Poceski. Ordinary Mind as the Way. Str. 49.
W IX wieku, przed rokiem 870, studiował w tym klasztorze przyszły mistrz chan Nanta Guangyong (850-938)Andy Ferguson. Zen's Chinese Heritage. Str. 208.
W tym klasztorze ceremonię ordynacyjną przeszedł późniejszy mistrz chan Xuansha Shibei (835-908). Prowadził ją mistrz Winai LingxunMario Poceski. Ordinary Mind as the Way. Str. 272.
W drugiej połowie X wieku mnichem klasztoru był malarz , specjalizujący się w południowych pejzażach (na południe od rzeki Jangcy).