Jerzy Józef Kruppé, ps. „Czajka” (ur. 9 listopada 1931 w Warszawie, zm. 9 lutego 2022 tamże) – powstaniec warszawski w szeregach Armii Krajowej, po wojnie archeolog i historyk. Profesor Uniwersytetu Warszawskiego, specjalizujący się w archeologii i kulturze materialnej późnego średniowiecza i czasów nowożytnych oraz archeologii średniowiecznej Polski. Kanclerz pierwszej kadencji kapituły Orderu Krzyża Niepodległości.
Życiorys Urodził się w rodzinie Andrzeja i Wandy Kruppé z domu Piechowicz. Mając trzynaście lat wziął udział w walkach podczas powstania warszawskiego, był łącznikiem w ramach Zgrupowania AK Sienkiewicz (Grupa AK Północ), Batalionu Łukasińskiego oraz Zgrupowania AK Kuba-Sosna. Po upadku powstania opuścił miasto wraz z ludnością cywilną osadzaną przez Niemców w obozie przejściowym Dulag 121 w Pruszkowie, skąd udało mu się zbiec. Powrócił do stolicy w styczniu 1945. Ponownie zaangażował się w konspirację i musiał uciekać przed aresztowaniem przez sowieckie służby bezpieczeństwa.