W latach 1918–1923 najpierw na Uniwersytecie we Fryburgu, a następnie Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium, studiował filozofię oraz historię filozofii i sztuki.

Od 1923 do 1928 pracował jako wykładowca na Uniwersytecie Litewskim w Kownie, gdzie wykładał współczesną literaturę litewską, wprowadzenie do literatury powszechnej, rozwój liryki litewskiej, a także estetykę. W 1928 otrzymał tytuł profesorski. W latach 1933–1937 był przewodniczącym Stowarzyszenia Pisarzy LitewskichŽurnalistikos enciklopedija. Wilno: Pradai, 1997, s. 328.

W 1927 ukazał się zbiór jego wierszy symbolicznych Tarp dviejų aušrų („Między dwoma świtami”). W 1933 ukończył powieść Altorių šešėly („W cieniu ołtarzy”). Dwa lata później oficjalnie wystąpił ze stanu kapłańskiego i ożenił się. Kolejny istotny zbiór jego poezji – Keliai ir kryžkeliai („Drogi i rozdroża”) – wydano w 1936.