lub mają związek z Tlalokiem, bogiem wody i wegetacjiMaria Frankowska, Mitologia Azteków, Wyd artystyczne i Filmowe 1987, , s.57.

Charakterystyka Świątynia znajduje się na południowym krańcu Alei Zmarłych (głównej arterii Teotihuacán) i razem z Piramidą Słońca, Piramidą Księżyca oraz Cytadelą otoczoną mniejszymi świątyniami tworzy centrum kultowe miasta. Składa się z sześciu poziomów i została zbudowana w stylu talud-tablero. Na bocznej ścianie każdego tarasu znajdują się naprzemiennie kamienne głowy pierzastego węża i wężopodobnego stworzenia identyfikowanego z bogiem deszczu, Tlalokiem. W oczach każdej rzeźby wykuto wgłębienia, w których znajdowały się obsydianowe źrenice. Ponadto pod każdym rzędem głów umieszczono płaskorzeźby przedstawiające pierzastego węża oraz symbole wody. W starożytności cała piramida pomalowana była na niebiesko i przyozdobiona kamiennymi muszlami.

Przed świątynią znajduje się platforma, będąca pozostałością po wysokiej piramidzieGeorge C.