Mazu rezydował w tym klasztorze ponad 20 lat. W miarę jak jego sława rosła, przyciągał coraz większą liczbę uczniów, nie tylko z południa, ale z całego imperium. Byli wśród nich tak wybitni mnisi jak Nanquan Puyuan (748–835), Fenzhou Wuye (761–823), Guizong Zhichang (bd), Xingshan Weikuan (755–817), Zhangjing Huaihui (756–815), Danxia Tianran (739–824), Dongsi Ruhui (744–823), Tianhuang Daowu (748–807) i Furong Taiyu (747–826).
Wstępne informacje Szkoła hongzhou przedstawia kluczową fazę w ewolucji chińskiego buddyzmu chan. Odziedziczyła ona i kreatywnie rozwinęła obfitą spuściznę zsinizowanego buddyzmu i wczesną tradycję ruchu chan z ich doktrynalnymi, praktycznymi, genealogicznymi i instytucjonalnymi paradygmatami. Oto szkoły chan istniejące wcześniej:
Szkoła/linia przekazu Przywódca/założyciel Główna lokalizacja Wschodnia Góra (Dongshan)Hongren (601-674) Hubei Północna szkoła chan Yuquan Shenxiu (606-706) Chang’an, Luoyang Południowa szkoła chan Huineng (638-713) Guangdong Heze Heze Shenhui (684-758) Luoyang Niutou Niutou Farong (594-657) Jiangsu i inne Jingzhong Jingzhong Wuxiang (684-762) Syczuan Baotang Baotang Wuzhu (714-774) Syczuan Lao’an Songyue Hui’an (580-707) Syczuan Powstanie szkoły hongzhou zbiegło się ze stopniowym schyłkiem i zniknięciem różnych szkół wczesnego chanu.