Wina Wysokie plony dolcetto sprawiły, że zwykłe wina z odmiany mają mało kwasów i garbników. Lekkość takich win bywa porównywana do beaujolais i predestynuje je jako wino do talerza z przystawkami podawanego przed kolacją. Wina w tym stylu są nieskomplikowane, gaszą pragnienie, powinny być pite jako młode, w przeciągu dwóch-trzech lat. Cechują się niską kwasowością, głębokim kolorem oraz wyrazistym zapachem.
Dolcetto uprawiane na bardziej wymagających stanowiskach lub z przy ograniczeniu zbiorów daje długowieczne, pełne i skoncentrowane wina o wyższej zawartości garbników, jednak ciągle mało kwasowe, od czego zresztą wywodzi się nazwę. Wina ze szczepu zostały wyróżnione licznymi apelacjami, wśród których połowa przypada na apelację Dolcetto d'Alba DOC, cieszącą się uznaniem. Inne to: Dolcetto di Dogliani wyższej klasy DOCG. Mieszkańcy Dogliani uważają, że ich miasteczko jest ojczyzną odmiany. Po raz pierwszy nazwa została wymieniona w tamtejszych dokumentach w 1593 Dolcetto d'Acqui DOC Dolcetto d'Ovada DOC Dolcetto di Diano d'Alba DOC, gdzie dolcetto jest uprawiane na najlepszych stanowiskach Dolcetto d'Asti DOC W ich przypadkach smak jest intensywnie owocowy, porównywany do jagód, z nutami pigwy i migdałów i gorzkiej czekolady.