Mistrz Legendy św. Łucji jest autorem kilku retabulów wykonanych dla zagranicznych zleceniodawców: do Tallinna trafił Ołtarz Matki Boskiej, zamówiony przez Bractwo Czarnogłowych (Bruderschaft der Schwarzhäupter), dla zleceniodawców z Pizy wykonał Ołtarz św. Katarzyny, a dla hiszpańskiego donatora z Lekeitio Wniebowzięcie Marii.
Identyfikacja Mistrz Legendy św. Łucji był identyfikowany z kilkoma innymi artystami. W 1954 roku Jacqueline Versyp łączyła go z Janem Fabiaenem. Ann Michelle Roberts utożsamiała go z Janem de Hervym, czynnym w Brugii w latach 1472–1509. W 2004 roku Albert Janssens próbował zidentyfikować Mistrza Legendy św. Łucji z François van den Pittem, malarzem brugijskim aktywnym w latach 1453–1456, zmarłym w 1508 roku.
Przypisywane prace thumb|left|180px|Ołtarz św. Mikołaja thumb|left|180px|Święta Katarzyna Aleksandryjska Legenda św. Łucji – 1480, kościół Św. Jakuba w Brugii Maria karmiąca Dzieciątko – Clark Art Institute, Williamstown (Massachusetts) Maria wśród świętych niewiast – ok. 1488, 108 x 171 cm, Królewskie Muzea Sztuk Pięknych, Bruksela Maria Wniebowzięta – Królowa Niebios – ok. 1485–1500, 199 x 162 cm, National Gallery of Art, Waszyngton Ołtarz św.