Od 1857 do 1859 Turnau pracował w Dyrekcji Inżynieryjnej we Lwowie. Od 1859 do 1861 w Komarnie, gdzie uczestniczył w modernizowaniu twierdzy. Później od 1861 do 1867 w Budziejowicach. W Koszycach i Raguzie przygotowywał tamtejsze twierdze do obrony. W tej ostatniej, w roku 1865, otrzymał awans na majora. Po wojnie spędził dwa lata w Dyrekcji Inżynieryjnej w Peterwardein, następnie w Karlsburgu w 1870, już jako podpułkownik otrzymał przydział do Dyrekcji Budowy Umocnień dla Galicji i Węgier.
W latach 1873–81 był członkiem Komitetu Wojskowego w Wiedniu i kierownikiem oddziału ds. budownictwa i sztuki fortyfikacyjnej XI Sekcji Techniczno-Administracyjnej Komitetu Wojskowego. Za wzorowo poprowadzoną budowę obiektów wojskowych w dzielnicy Hernals otrzymał pochwały od cesarza i ministra wojny oraz Order Korony Żelaznej III klasy z równoczesną nobilitacja z tytułem Ritter von Dobczyc.
W 1881 pułkownik Turnau von Dobczyc awansowany został na generała majora, obejmując stanowisko Szefa Inżynieryjnego Dowództwa Generalnego w Wiedniu.