Dzięki jego wysiłkom, walcownia jako pierwsza w kraju rozpoczęła produkcję 30 metrowych szyn dla Polskich Kolei Państwowych. Współautor nowatorskiej technologii produkcji podkładek do tych szyn, zaaprobowanej przez Ministerstwo Komunikacji oraz wdrożonej następnie we wszystkich hutach w kraju. W 1938 mianowany dyrektorem huty, noszącej już wówczas nazwę "Kościuszko".
Przed wybuchem II wojny światowej, we wrześniu 1939 kierował ewakuacją pracowników oraz urządzeń huty na wschód, do Baranowicz. Po wkroczeniu wojsk radzieckich 17 września 1939, wraz z grupą pracowników zatrzymał się w okupowanym przez Sowietów Lwowie. Wskutek ustaleń niemiecko-rosyjskich, wiosną 1940 grupa pracowników huty powróciła na Śląsk, ale on wraz z rodziną przeniósł się do Krakowa. Podczas okupacji przebywał w okolicach Węgrowa, pracował w Fabryce Maszyn Rolniczych "Baczki" w Łochowie, kierował odlewnią Fabryki Maszyn Rolniczych "Ostrówek" w Ostrówku.
Po zakończeniu niemieckiej okupacji Śląska, w lutym 1945 powrócił do Chorzowa oraz podjął pracę w Centralnym Zarządzie Przemysłu Hutniczego. Po kilku tygodniach mianowany dyrektorem huty "Kościuszko" w Chorzowie. Niespełna miesiąc później doprowadził do uruchomienia wszystkich oddziałów produkcyjnych. Z początkiem 1946 huta osiągnęła ok.