Został wykastrowany w dzieciństwie lub we wczesnej młodości i stał się własnością jakiejś perskiej rodziny arystokratycznej, służąc pani domu jako paź i posłaniec, co było dosyć częstym zajęciem młodych eunuchów.
Nieszczęście rodziny Bagoasa mogło być spowodowane przez Orksynesa, którego później, będąc już kochankiem Aleksandra, Bagoas oskarżył o liczne przestępstwa (między innymi o ograbienie grobowców królewskich) i wykorzystując swój wpływ na króla sprawił, że Aleksander skazał go na śmierć.
Służba u Dariusza III Królowie perscy mieli haremy pełne żon i nałożnic (tych ostatnich było podobno tyle ile dni w roku), którymi zajmowali się i którym służyli eunuchowie. Brak męskich narządów płciowych sprawiał, że sprawowali swoje funkcje doskonale, uniemożliwiając w zarodku jakiekolwiek związki z nałożnicami czy możliwość zapłodnienia ich. Eunuchowie byli zniewieściali i słabsi fizycznie od mężczyzn, posiadali więc cechy, które były nieodzowne w związkach homoseksualnych w tamtych czasach, tworzonych przez silniejszego i szlachetnie urodzonego mężczyznę, oraz słabszego i młodszego eunucha. Związki tego rodzaju były popularne w imperium perskim, zwłaszcza w rodzinie królewskiej i arystokracji. Wreszcie, brak włosów i rozwoju hormonalnego nadawał eunuchom bardziej kobiecy i młodzieńczy wygląd.