Od momentu ogłoszenia niepodległości Kazachstanu w 1991 do grudnia 1993 przewodniczący Rady najwyższej Republiki Kazachstanu. W 1994 przeszedł do opozycji. W kwietniu 1996 został pierwszym sekretarzem nowo utworzonej Komunistycznej Partii Kazachstanu. Od października 1999 współprzewodniczący Forum Demokratycznych Sił Kazachstanu. W wyborach prezydenckich w 1999 uzyskał 857 386 głosów, czyli 11,70% poparcia, zajmując drugie miejsce po zwycięzcy, Nursułtanie Nazarbajewie. Od 2002 członek Rady Politycznej pozarządowej organizacji „Demokratyczny Wybór Kazachstanu”. Od 2004 wiceprzewodniczący Związku Partii Komunistycznych – Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. Od 2 listopada 2004 członek Narodowej Komisji na Rzecz Demokracji i Społeczeństwa Obywatelskiego – ustanowionej jako organ konsultacyjno-doradczy przy Prezydencie Republiki Kazachstanu; po jej rozwiązaniu 20 marca 2006 był członkiem powołanej w jej miejsce Państwowej Komisji dla Rozwoju i Konkretyzacji Reform Demokratycznych w Republice Kazachstanu.