Awansował na podporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 roku i 1408. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wilno Miasto. Posiadał wówczas przydział mobilizacyjny do 6 pułku piechoty Legionów w WilnieRocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 100, 422.. W 1936 roku odbył z wynikiem dobrym trzymiesięczny kurs w Centrum Wyszkolenia Żandarmerii w Grudziądzu. Po ukończeniu kursu otrzymał przydział mobilizacyjny do 3 dywizjonu żandarmerii w Grodnie. W 1938 roku mieszkał w Wilnie przy ulicy Zawalnej 30. Pracował w miejscowym sądownictwie. W sierpniu 1939 roku został zmobilizowany do 3 dywizjonu żandarmerii i wyznaczony na stanowisko dowódcy plutonu pieszego żandarmerii nr 1 w składzie 1 Dywizji Piechoty Legionów.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku dostał się do niewoli radzieckiej. Przebywał w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Katyniu i tam pogrzebany.