Arnold Veimer (ur. 20 czerwca 1903 w Nehatu, zm. 3 marca 1977 w Tallinnie) – estoński polityk komunistyczny, przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych (1944–1946) i prezes Rady Ministrów Estońskiej SRR w latach 1946–1951, Bohater Pracy Socjalistycznej (1973).
Życiorys Syn wiejskiego młynarza, od 1922 studiował na Wydziale Historii Uniwersytetu w Tartu, w tym samym roku wstąpił do partii komunistycznej. 24 listopada 1923 aresztowany w Tartu i skazany na 6 miesięcy więzienia za wystąpienia antypaństwowe, po odbyciu kary przewieziony do Tallinna, gdzie był sądzony w procesie 149 komunistów oskarżonych o próbę zamachu stanu i 24 listopada 1924 skazany na dożywotnie więzienie. Wraz z grupą innych więźniów podjął nieudaną próbę ucieczki. Zwolniony w 1938, wznowił studia na uniwersytecie w Tartu, które ukończył w 1940. W dniach 19–21 czerwca 1940 brał aktywny udział w zamachu stanu przeprowadzanym przez komunistów, dowodził tzw. milicją robotniczą i samoobroną w Tallinnie, zajmując gmach państwowego radia i wiele innych obiektów. Po agresji ZSRR na Estonię deputowany do kadłubowego parlamentu, głosował za przyłączeniem Estonii do ZSRR.