Zorganizował Pracownię Chemii Bakteryjnej, a następnie po jej przekształceniu w Zakład Biologii Molekularnej stanął na jego czele. W 1969 ponownie wyjechał na rok do Stanów Zjednoczonych, przebywał wówczas jako visiting professor w University of Pittsburgh. Od 1970 przez siedem lat był dyrektorem Instytutu Mikrobiologii i Biochemii a następnie Instytutu Mikrobiologii. W 1973 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1977 po raz trzeci przebywał w Stanach zjednoczonych, tym razem na Uniwersytecie Kalifornijskim w Irvine. Wnioski z przeprowadzonych tam badań nad biosyntezą białka zawarł w pracy, którą przedstawił w 1980 i uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Został wówczas prorektorem ds. Nauki i Badań Naukowych i pełnił tę funkcję do wybuchu stanu wojennego, od 1984 do 1987 był dziekanem Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi UMCS. W 1990 zaangażował się w działalność polityczną w ramach reaktywowanego Polskiego Stronnictwa Ludowego, ale po krótkim czasie wycofał się skupiając się na pracy naukowej. Również w 1990 został wybrany na rektora uczelni i pełnił tę funkcję trzy lata, w międzyczasie, w 1991 został członkiem korespondentem Wydziału Nauk Biologicznych Polskiej Akademii Nauk.