Opis obrazu Postać Maryi Obraz przedstawia Maryję w ujęciu frontalnym w półfigurze, trzymającą na lewej ręce Dzieciątko. W prawej dłoni trzyma ona łodygę z białym kwiatem koniczyny oraz trzema listkami i unosi ją ku Jezusowi. Obie postaci tworzą harmonijną całość kompozycyjną, umieszczoną na złotym tle z widocznym złocistym nimbem wokół głowy Maryi. Całe tło ozdobiono dodatkowo roślinnym ornamentem. Kolor złoty tła jest symbolem i metaforą „Niebieskiej Jerozolimy”, której wizję przedstawia Apokalipsa:
Złoto ornamentów wykonanego w technice płytkiego reliefu z rytmicznym układem wici akantowej jest natomiast metaforą łaski uświęcającej, pojmowanej jako moc Ducha Świętego, a wprowadzenie ornamentów roślinnych, naśladuje dekoracyjną tkaninę, która kojarzy się z tkaniną starotestamentalnego Przybytku, zwanego Święte Świętych. W ikonografii chrześcijańskiej akant symbolizuje drzewo życia i rajski ogród. W obrazie widać mocne przechylenie Dzieciątka w stronę Maryi. Pozwala to zamknąć kontur postaci w symbolicznym trójkącie, który odnosi się do dogmatu trynitarnego.