27 stycznia 1930 roku awansował na rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 roku i 51. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. 9 grudnia 1932 roku został przeniesiony z 4 pułku Ułanów Zaniemeńskich w Wilnie do dowództwa 6 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Stanisławowie na stanowisko szefa sztabu. 26 stycznia 1934 roku ogłoszono jego przeniesienie do składu osobowego Inspektora Armii generała dywizji Stefana Dąb-Biernackiego z siedzibą w Wilnie na stanowisko oficera sztabu. W 1937 roku został szefem sztabu Podlaskiej Brygady Kawalerii w Białymstoku. Na tym stanowisku walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku.
W 1966 roku mieszkał w Krakowie przy ulicy Konfederackiej 17/5.
Zmarł 17 października 1974 roku w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach (kwatera A18-5-23).
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi Medal Niepodległości (9 listopada 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Zasługi Wojsk Litwy Środkowej (3 marca 1926) Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych (12 maja 1936) Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)
Przypisy
Bibliografia