Kolbjorn Skaare z Uniwersytetu w Oslo ustalił, że moneta została wybita między 1065 a 1080 rokiem i była szeroko rozpowszechniona w XII i XIII wieku. Powstanie stanowiska archeologicznego, na którym miała zostać znaleziona oszacowano na lata 1180-1235, czyli na okres, kiedy tego typu pensy znajdowały się w obiegu. Choć powstało ono około dwustu lat po ostatniej nordyckiej podróży do Winlandii, to na Grenlandii wciąż mieszkali wikingowie, którzy mogli odwiedzać amerykański kontynent. Tereny, na których odnaleziono monetę, zamieszkiwali wówczas Indianie uważani za potomków kultury Penobscot.
Ponieważ dawna indiańska osada położona była nad zatoką, pojawiły się podejrzenia, że wikingowie mogli pływać znacznie dalej na południe niż tylko do Nowej Fundlandii lub, że moneta posłużyła im w handlu wymiennym. Z drugiej jednak strony odnaleziono tylko jedną sztukę, choć według archeologicznych ustaleń osada była dość dużym ośrodkiem handlowym. Wskazują na to m.in. pojedyncze artefakty identyfikowane z kulturą Dorset, które prawdopodobnie zostały tam sprowadzone z północy.