Statek został wodowany 6 listopada 1907, jego matką chrzestną była pani Mary D. Orr. W czasie prób statek osiągnął prędkość 10 węzłów, którą utrzymał przez osiem godzin, a prędkość maksymalna statku sięgała 15-16 węzłów. Statek wyruszył w podróż z Glasgow do Sydney 23 listopada, na miejsce dotarł 11 stycznia 1908. W czasie służby jako kabotażowiec pływał głównie pomiędzy Sydney (Coffs Harbor) a rejonem Byron Bay. W weekendy często używany był jako statek wycieczkowy po Port Hacking i Byron Bay.

Po wybuchu II wojny światowej Orara została zarekwirowana przez Royal Australian Navy 12 września 1939 i przystosowana do roli trałowca pomocniczego. Był to pierwszy kabotażowiec zarekwirowany przez RAN. Okręt został wyposażony w urządzenia trałowe oraz uzbrojony w armatę 4-calową (102 mm), dwa karabiny maszynowe Lewis kalibru 7,7 mm oraz cztery bomby głębinowe (oraz dwa działka Oerlikon 20 mm według innego źródła).

HMAS Orara (J130) wszedł do służby 9 października 1939, jego pierwszym dowódcą był komandor podporucznik J. V. W. Frizelle. W czasie wojny był okrętem flagwym 20 Flotylli Trałowej, do której należały także okręty HMAS „Swan”, „Yarra” i „Doomba”.