były to między innymi: Szwedki Karin Larsson i Hanna Pauli, Dunka Anna Ancher i Finka Helene Schjerfbeck. Charakterystyczną cechą tej dekady były rekordowe ceny dzieł sztuki i upowszechnienie się terminu postmodernizm.
Na początku lat 90. zaprezentowano wystawę grupową „Se Människan” („Zobaczyć człowieka”). Wystawione prace 22 szwedzkich artystów (między innymi Cecilii Edefalk, Anniki Karlsson Rixon, Marii Lindberg, Ann-Sofi Sidén i Leifa Elggrena) poświęcone były zagadnieniu kondycji ludzkiej w ujęciu artystycznym. Pod koniec lat 90. pokazano szwedzkie rękodzieło w wersji zmodernizowanej. Dekadę (i całe tysiąclecie) zamknął pokaz prac Hilmy af Klint.
XXI wiek Nowe stulecie w dziejach galerii rozpoczęło się wraz z wprowadzeniem szeregu nowych form wystawowych: „Mitt-i-karriären-utställningarna”, „Svenska klassiker” i „Mellanrumsutställningar”. W ramach „Mitt-i-karriären-utställningarna” przedstawiano prace twórców będących u szczytu swej kariery artystycznej. Jako pierwszy doczekał się prezentacji Ernst Billgren, po nim pokazano prace Dana Wolgersa, Håkana Rehnberga, Andersa Widoffa oraz kobiet: Tuiji Lindberg, Mety Isæus Berlin i Sophie Tottie. W ramach wystaw „Svenska klassiker” zaprezentowano w nowej formule prace takich twórców jak: Ragnar Sandberg, Sven Erixon i Otto Gustav Carlsund.