Po zakończeniu prac misji w 1920 roku, Wojciecha Dutkiewicz powróciła do pracy sanitariuszki w poznańskim szpitalu przy ul. Szkolnej. W 1922 roku przeniosła się do Rogoźna, gdzie pracowała jako nauczycielka m.in. w Prywatnym Gimnazjum Niemieckim oraz szkole podstawowej.
Po wybuchu II wojny światowej Wojciecha Dutkiewicz została wysiedlona do Sokołowa Podlaskiego w ówczesnym Generalnym Gubernatorstwie. W Sokołowie pracowała jako nauczycielka, jednocześnie będąc członkinią Związku Walki Zbrojnej, a następnie Armii Krajowej oraz Tajnej Organizacji Nauczycielskiej. Prowadziła tajne nauczanie, będąc członkiem konspiracyjnej komisji egzaminacyjnej. Po zakończeniu działań wojennych, w marcu 1945 roku powróciła do Rogoźna. Podjęła pracę nauczycielki w tamtejszym Liceum Ogólnokształcącym im. Przemysła II, którą zakończyła z chwilą przejścia na emeryturę w 1972 roku. Jednocześnie aktywnie uczestniczyła w życiu społecznym miasta, będąc członkinią m.in. PCK, PTTK, Ligi Ochrony Przyrody, Związku Nauczycielstwa Polskiego, Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, Towarzystwa Przyjaciół Rogoźna i innych. W 1967 roku, z okazji zbliżającej się 50. rocznicy wybuchu powstania wielkopolskiego, zorganizowała w swoim domu wystawę prywatnych pamiątek historycznych i powstańczych.