Współpracował tam z humanistą Casparem Barlaeusem, razem brali udział w spotkaniach Muiderkring, zgromadzenia skupiającego literatów i muzyków.
Zmarł w 1649 roku zarażony różą, chociaż podawano także inne okoliczności jego śmierci. Vossius miał po kłótni w księgarni wrócić wzburzony do domu i umrzeć wyczerpany emocjami. Według innej wersji miał zginąć przygnieciony ciężkimi woluminami po tym, jak załamał się pod nim stopień bibliotecznej drabiny.
Jego syn Isaac Voss, erudyta i królewski bibliotekarz, zgromadził imponującą kolekcję książek, którą pośmiertnie przekazał Uniwersytetowi w Lejdzie.
Dzieła Był jednym z pierwszych uczonych badających dogmaty i niechrześcijańskie religie z punktu widzenia historii. Jego najważniejsze dzieła to:
De historicis Graecis, libri IV, (1601) Commentariorum Rhetoricorum oratoriarum institutionum Libri VI (1606) Historiae de controversiis quas Pelagius eiusque reliquiae moverunt (1618) Rhetorices contractae sive partitionum oratoriarum libri V (1621) Aristarchus, sive de arte grammatica (1635 i 1695;