We wrześniu 1980 roku Rada Wydziału Elektroniki Politechniki Warszawskiej nadała mu stopień doktora habilitowanego nauk technicznych za rozprawę pt. „Komputerowe metody projektowania obwodów mikrofalowych”. Również we wrześniu 1980 roku został powołany na stanowisko docenta w Politechnice Warszawskiej. Od 1979 do 1983 roku był zastępcą dyrektora ds. naukowo-badawczych Instytutu Podstaw Elektroniki PW oraz równocześnie kierownikiem Zakładu Układów i Aparatury Mikrofalowej w tym samym instytucie. Od 1983 do końca 1984 roku pracował w University of Manitoba, Winnipeg, Manitoba, Kanada, prowadząc zajęcia dydaktyczne oraz prace naukowe w dziedzinie anten mikrofalowych.
Po powrocie do Polski kierował Zakładem Układów i Aparatury Mikrofalowej. Funkcję tę pełnił do 2012 roku. W 1987 roku został powtórnie mianowany zastępcą dyrektora ds. naukowo-badawczych, a od grudnia 1990 roku dyrektorem Instytutu Podstaw Elektroniki. Stanowisko dyrektora Instytutu Podstaw Elektroniki, a od 1997 r. Instytutu Systemów Elektronicznych, pełnił do 2005 roku. Tytuł profesora uzyskał w 1992, a od 1997 roku jest profesorem zwyczajnym Politechniki Warszawskiej.