Ukończył studia w zakresie fizyki na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Podczas studiów zaangażował się w działalność Koła Matematyczno-Fizycznego Studentów UJK. Od 1931 do 1933 był przez trzy kadencje jego prezesem. Został starszym asystentem i adiunktem w Katedrze Fizyki Eksperymentalnej na uniwersytecie. Był wychowankiem i po wojnie jednym ze współpracowników prof. Tadeusza Malarskiego, któremu po śmierci poświęcił publikacje wspomnieniowe.

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę pracował nadal na swojej uczelni działającej już pod kontrolą sowiecką, a od 1941 podczas okupacji niemieckiej ziem polskich – niemiecką.

Po wojnie w ramach wysiedlenia Polaków ze Lwowa trafił do Gliwic. W stopniu doktora został asystentem w Instytucie Fizyki w Katedrze Fizyki na tamtejszej Politechnice Śląskiej. W pierwszych latach powojennych został równolegle zaangażowany do Grupy Telekomunikacyjnej utworzonej w ramach Katedry Radiotechniki, wykładał także na Wydziale Elektrycznym (m.in. teletechnikę). Uzyskał docenturę i habilitację (recenzentem rozprawy habilitacyjnej był prof. Józef Mazur). Był członkiem Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej.