wkrótce opuścili Niemcy i z nakazu Radziwiłła udali się do Lejdy, gdzie na tamtejszym uniwersytecie 14 kwietnia 1631 wpisał się Przypkowski jako aulae magister księcia Janusza.
Na początku 1634 został wysłany przez Władysława IV Wazę z poufną misją do Anglii, do Karola I, w trakcie której miał omówić plany małżeństwa Władysława Wazy z Elżbietą, córką palatyna Renu Fryderyka; miał także przeprowadzić rozmowy w sprawie pomocy floty i żołnierzy angielskich do zabezpieczenia Bałtyku przed szwedzkimi restrykcjami.
W 1635 został cześnikiem oszmiańskim; objęcie tego urzędu wiązało się z małżeństwem Przypkowskiego z Katarzyną z Wilczków, wdową po marszałku oszmiańskim, Jerzym Szorcu. W tym samym roku został namiestnikiem Krzysztofa Radziwiłła w administracji ekonomii mohylewskiej.
Zmarł 1 sierpnia 1639 w Przytkowicach. Katarzyna z Wilczków Przypkowska sprowadziła zwłoki męża do Wilna i 25 lutego 1640 pochowała na tamtejszym cmentarzu ewangelickim.
W trakcie jego pogrzebu doszło do incydentu na tle wyznaniowym. Kondukt, jako kalwiński, został napadnięty przez tłum i tylko dzięki piechocie Janusza Radziwiłła, który nakazał strzelać do pospólstwa, zamieszki nie przerodziły się w tumult.
Zobacz też Przypkowscy herbu Radwan