Podczas powstania warszawskiego prowadziła szpital powstańczy przy ul. Śliskiej. Po upadku powstania opuściła miasto z ludnością cywilną. Rodzina trafiła do Bukowiny Tatrzańskiej, a następnie do Krakowa, po czym w połowie 1946 roku wróciła do Warszawy. Po wojnie pracowała w Klinice Dziecięcej przy ul. Litewskiej w Warszawie do emerytury (1981).
W latach 50. rozwiodła się z mężem, ale pozostała z nim w dobrych stosunkach. 18 października 1995 roku została pośmiertnie odznaczona medalem Sprawiedliwej wśród Narodów Świata, jej mąż otrzymała tytuł w 1965 roku.
Zmarła 15 września 1994 roku w Warszawie.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Lekarze w powstaniu warszawskim Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Polscy onkolodzy Kategoria:Polscy pediatrzy Kategoria:Polscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1994