Od 1934 do 1936 odbył służbę wojskową w 19 pułku piechoty we Lwowie uzyskując stopień kaprala. Później powrócił do Rymanowa, gdzie wpierw pracował w rodzinnym gospodarstwie, a następnie został nauczycielem-guwernerem dzieci rodziny Potockich. W 1937 wstąpił do Seminarium Duchownego w Przemyślu. Po wybuchu II wojny światowej podczas okupacji niemieckiej 5 marca 1943 otrzymał święcenia kapłańskie w kościele Przemienienia Pańskiego w Brzozowie, po czym został wikarym w parafii św. Mikołaja w Dzikowcu. Proboszcz parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w pobliskich Mazurach, ks. Stanisław Bąk, wprowadził go do działalności konspiracyjnej, a w sierpniu 1943 został zaprzysiężony do Armii Krajowej przyjmując pseudonim „Piotr”. Pełnił posługę jako kapelan oddziałów Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich działających w rejonie Dzikowca. Był kapelanem Wydzielonej Placówki do Specjalnych Zadań w Kolbuszowej. zajmował się kolportażem prasy konspiracyjnej, udostępniał wikarówkę na punkt kontaktowy i zebrania, udzielał posługi duszpasterskiej członkom AK i BCh. W konspitacji służył do stycznia 1945. Brał udział w akcji „Burza”.