Okres formowania się państwa polskiego spędziła ponownie w Lublinie, pracując w latach 1918–1919 w tamtejszym archiwum.

Dwudziestolecie międzywojenne Budynek dawnego Archiwum Państwowego w Grodnie (po prawej)|prawo|mały Jeszcze w 1919 r. powróciła do Wilna, do pracy w tamtejszym archiwum, w którym od 19 kwietnia 1920 r. pełniła rolę pomocnicy kustosza. Równocześnie pracowała także, dojeżdżając aż do grudnia 1920 r. z Wilna, w archiwum w Grodnie, którego kierownikiem została najpewniej 1 stycznia 1921 r. Przez resztę dwudziestolecia międzywojennego mieszkała już w Grodnie. Była zwolenniczką działań rewindykacyjnych w zakresie archiwaliów, członkiem Komisji Rewindykacyjnej działającej na rzecz powrotu akt wywiezionych do ZSRR. W okresie zarządzania przez nią archiwum grodzieńskim było ono trzecim pod względem liczby jednostek archiwalnych państwowym archiwum w II RP, gromadząc w swoich zasobach około 750 tysięcy woluminów.