członków, a także organizatorem Ochotniczej Legii KobietArtur Leinwand „Obrona Lwowa w 1920 roku”, Lwów.pl. 12 czerwca 1919 roku został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 listopada 1917 roku, z zaliczeniem do I Rezerwy armii, z jednoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny aż do demobilizacjiDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 70 z 26 czerwca 1919 roku, poz. 2243.. Po zakończeniu działań wojennych zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 34. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych piechoty. Został przydzielony do 81 pułku piechoty w Grodnie: w 1923 jako oficer rezerwowy. W 1934 roku, jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”W Roczniku Oficerskim Rezerw 1934 wymieniony jako Witold Sulimirski..