Do określania ilościowo, czy punkty mogą być rozróżnione, stosuje się kilka sposobów.

Jedna z metod zakłada, że na linii łączącej środki dwóch punktów, kontrast pomiędzy maksymalnym a minimalnym natężeniem powinien być co najmniej o 26% niższy niż maksimum. Odpowiada to zachodzeniu centrum jednego dysku Airy’ego na pierwszy ciemny pierścień drugiego. Ten sposób rozdzielania znany jest również jako kryterium Rayleigha. We wzorze matematycznym odległość jest określona następująco:

gdzie: – minimalna odległość między rozróżnialnymi punktami, w tych samych jednostkach co – długość fali światła; długość fali emisji w przypadku fluorescencji, – współczynnik załamania ośrodka w okolicy punktu promieniującego, – kąt połówkowy stożka światła, który dostaje się do celu, – apertura numeryczna.

Inny wzór stosowany do mikroskopii konfokalnej, używany także w mikroskopii tradycyjnej.