Był również jednym ze współtwórców wykazu aktów (od XV do XVIII wieku), znajdujących się w zasobach archiwum, funkcjonującego pod nazwą Monumenta Iuris – brał udział w pracach nad wydanym w 1912 (pod kierunkiem Teodora Wierzbowskiego) tomem I (Manuscriptorum quae in Chartophylacio Maximo Varsoviensi asservantur tabulae analyticae) oraz opracował (wraz z Adolfem Mysłowskim) wydany w 1914 tom II (Matricularum Regni Poloniae codices saeculo XV conscripti). W listopadzie 1919 istniały w Wydziale Archiwów Państwowych Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego plany, by przenieść go do Archiwum Państwowego w Piotrkowie na stanowisko dyrektora archiwum, jednak nie doszło do ich realizacji. Pracę w Archiwum Głównym Akt Dawnych, będąc już starszym archiwistą, zakończył na jesieni 1921. Wtedy bowiem przeszedł (na okres od października 1921 do września 1923) do Wydziału Archiwów Państwowych na stanowisko starszego referenta. W ramach swoich obowiązków zawodowych często dokonywał wizytacji w archiwach prowincjonalnych, a także zajmował się badaniami i przekazywaniem odkrytych starych dokumentów (znajdujących się w posiadaniu władz powiatowych i osób prywatnych) do archiwów państwowych.