Cechy wspólne zębów Lavanify i Bharattherium obejmują obecność rzeczonego infundibulum i bruzdy, a także występowanie dużych, ciągłych pasm matriks niezwiązanych kryształów hydroksyapatytu szkliwa oraz przypominających perikymata falujących wypukłości i zagłębień na powierzchni szkliwa.
Odkrycie Zęby należące do Lavanify zostały odkryte w latach 1995–1996 podczas połączonych ekspedycji State University of New York, Stony Brook University i Uniwersytetu w Antananarywie badających późnokredową (w większości mastrychcką, a więc pochodzącą sprzed około 71 do 66 milionów lat) formację Maevarano na północnym zachodzie MadagaskaruKrause et al., 1997, s. 504; 2006, s. 179.. Dwa zęby znaleziono w różnych miejscach jednostki białego piaskowca formacji Maevarano w okolicy wsi Berivotra. Zostały złożone pośród zbiorów Uniwersytetu w Antananarywie (okaz UA 8653) oraz Muzeum Historii Naturalnej w Chicago (okaz FMNH PM 59520). David Krause i współpracownicy opisali Lavanify i innego przedstawiciela Sudamericidae pochodzącego z Indii, któremu nie nadali nazwy, w publikacji z 1997 w piśmie Nature. Były to pierwsze ssaki z grupy Gondwanatheria znalezione poza Argentyną. Dostarczyły one dowodów na to, że fauna ssaków na południowych kontynentach (gondwańskich) przypominała te spotykane na pozostałych.