W sanockim zakładzie pracował od 1944 do 1948 jako ślusarz brygadzista, od 1948 jako kontroler techniczny, od 1952 jako kierownik wydziału DKT.
W 1944 został aktywistą PPR, w tym był organizatorem struktur PPR w sanockiej Fabryce Wagonów). Później był działaczem PZPR (członek egzekutywy Komitetu Powiatowego i od 1951 Komitetu Zakładowego). Po przejściu na emeryturę był działaczem koła rencistów przy SFA, członkiem zakładowego komitetu ZBoWiD oraz działaczem Frontu Jedności Narodu. W listopadzie 1956 został wybrany członkiem obwodowej komisji wyborczej nr 4 w Sanoku.
Zmarł 1 lipca 1974 w wieku 78 lat. Został pochowany na Cmentarzu Posada w Sanoku.
Jego żoną była Michalina z domu Sowa (1912-1955). Ich syn Marian Żołnierczyk (1940-2008), także był pracownikiem Autosanu, działaczem komunistycznym oraz został posłem na Sejm PRL.
Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1963, „za utrwalanie władzy ludowej”) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi (1952, „za zasługi w pracy zawodowej” wzgl.