Ponadto na wyposażeniu cerkwi pozostawało 11 dzwonów, w tym dwa z XVII w.
Świątynia pozostawała czynna do 1932, gdy została decyzją władz radzieckich zamknięta i przekazana NKWD z przeznaczeniem na internat. Następnie urządzono w niej zakład produkujący obuwie. W tym czasie rozebrano szereg elementów świadczących o pierwotnym przeznaczeniu budynku: dach hełmowy na dzwonnicy, kopuły, ogrodzenie z bramą. Zniszczono również część zewnętrznych elementów dekoracyjnych i wybito dodatkowe wejście do budynku. We wnętrzu zniszczeniu uległy freski i ikonostasy, do zaadaptowanego na cele obiektu wstawiono windę, urządzono toalety, podzielono go na dodatkowe kondygnacje. Nieremontowana przez wiele lat budowla (mimo wpisania w 1974 do rejestru zabytków) w połowie lat 80. została opuszczona. Rosyjski Kościół Prawosławny odzyskał obiekt w stanie niemal całkowitej ruiny w 1993. Natychmiast przystąpiono do prac remontowych, rekonstruujących pierwotny wygląd cerkwi. Od 1996 w budynku odbywały się nabożeństwa, początkowo przy bocznym ołtarzu św. Teodora, od 2001 także przy ołtarzu głównym. Nadal nieukończona została renowacja pozostałych ołtarzy. W budynku szczególną czcią otaczane są ikony św. Jerzego, św. Aleksego Mieczowa, Świętych Starców Optyńskich oraz św.